Ήταν περασμένη - για εφτάχρονο- η ώρα, η νύχτα ήταν γλυκιά, ο ουρανός ανέφελος κι ήταν χαρούμενη. Είχε παίξει με τους φίλους της, είχε φάει τούρτα κι είχε δει ταινία. Ξαφνικά κοίταξε τον ουρανό κι είδε το μισοφέγγαρο...
"Κοιτα, μπαμπά, το φεγγάρι μοιάζει σαν μισοφαγωμένο μπισκότο!"
Αμέσως κατάλαβα ότι ήταν αρκετά μεγάλη πια για να μάθει την αλήθεια! Βλέπετε, δεν το ξέρουν πολλοί, αλλά είναι αλήθεια. Το φεγγάρι είναι στην πραγματικότητα μπισκότο! Αλήθεια λέω, είναι ένα μπισκότο και μάλιστα μαγικό. Πώς βρέθηκε στον ουρανό, πότε, γιατί και από ποιον κανείς δεν ξέρει, οι αρχαίες πηγές δεν το αναφέρουν. Είναι εκεί όμως, όλοι το βλέπετε.
Μια μέρα όμως, πέρασε από εκεί ένας γίγαντας πεινασμένος. Κι όπως το είδε, παραφύλαξε, και μόλις είδε πώς κανείς δεν τον βλέπει, το βούτηξε και έφαγε ένα κομμάτι. Κι έπειτα δεύτερο, κι έτσι το φεγγάρι έμεινε μισό. Σκέφτηκε όμως, ο γίγαντας τότε ότι θα ήταν πολύ νοστιμότερο αν του έβαζε σοκολάτα κι έφυγε να πάει στο σπίτι του να φέρει. Τρομοκρατημένο το φεγγάρι άρχισε τότε να σκοτεινιάζει λίγο λίγο για να κρυφτεί. Αφού κρύφτηκε εντελώς, παρατήρησε ότι ο γίγαντας δεν είναι πια εκεί. Τότε ξεθάρρεψε και καθώς είναι φτιαγμένο από μαγική ζύμη άρχισε πάλι να μεγαλώνει λίγο λίγο μέχρι που έγινε πανσέληνος. Κείνη την ώρα όμως επέστρεψε ο γίγαντας με την σοκολάτα, αλλά αυτή που έφερε έφτανε για να αλείψει μόνο το μισό φεγγάρι. Οπότε ξανάφυγε να φέρει κι άλλη σοκολάτα.
Κι αυτό γίνεται κάθε μήνα. Ο γίγαντας φέρνει σοκολάτα που φτάνει για το μισό φεγγάρι, το δαγκώνει χραπ χρουπ και φεύγει για να φέρει κι άλλη. Τρομοκρατημένο τότε το φεγγάρι αρχίζει να σιγά σιγά να σκοτεινιάζει για να κρυφτεί. Όταν κρύβεται όμως εντελώς, παρατηρεί γύρω και βλέπει ότι ο γίγαντας έχει φύγει. Ξεθαρρεύει τότε και αρχίζει να μεγαλώνει πάλι δειλά δειλά μέχρι που γίνεται πανσέληνος. Και τότε ο γίγαντας γυρίζει, αλλά η σοκολάτα που έχει φέρει φτάνει για το μισό φεγγάρι. Και φεύγει πάλι να φέρει κι άλλη...
Αλλά τι τα λέω: Τα βλέπετε και μόνοι σας, κάθε μήνα στον ουρανό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου