Στην ζώνη του... καραντινόφωτος 2: 8 Νοεμβρίου

Στη ζώνη του...καραντινόφωτος 1: 7 Νοεμβρίου

 Ξέρω  ότι είναι μια μάλλον φθαρμένη ιδέα, αλλά στην προηγούμενη καραντίνα ξεχορτάριαζα τον κήπο με τα χέρια, και σε αυτήν βαριέμαι, άρα όπως και να το δεις, το λες και βελτίωση  το να τραβάω και να δημοσιεύω κάθε μέρα μια φωτογραφία του ηλιοβασιλέματος από την ταράτσα...                                 

Η τέχνη κι εγώ (Ηχητικό εφέ: Τρία ταρατατζούμ)

 Βαρύγδουπος ο τίτλος. Αγνοήστε τον... 

Όχι στο Σεξισμό-Της Εύας

  Ακτιβισμός εξ απαλών ονύχων ...

Τι έκανες, μπαμπά, στην καραντίνα;

 Μπορεί να με ρωτήσουν μετά από χρόνια οι κόρες μου και γω μπορεί να έχω πάθει Αλτσχάιμερ και να μη θυμάμαι να τους πω ότι προσπαθούσαν να μη γίνω παιδοκτονος...
Οπότε θα δω την αναρτησούλα και τσάαααααααααακ.

Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης στην Κρεμαστή!

Πλάκα σας κάνω. Ηρεμήστε.  Τουλάχιστον δεν ήρθε τώρα,διότι η φωτογραφία είναι παλιά, αλλά τώρα  ξανάπεσε στα χέρια μου ...

Ποια παντοδύναμη και μυστηριώδης δύναμη συνέχει το σύμπαν;

"Αποκάλυψη" ( Μια σύντομη ιστορία επιστημονικής φαντασίας)

Οκ. Το ΄χω!  Ιδού η πρώτη μου ιστορία επιστημονικής φαντασίας 

Περίεργες φωτό νούμερο 234 (λέμε τώρα): Ο Μαγκάιβερ, το μπαλόνι

Μαγκάιβερ ονομάζω τη μόνη τρίχα που επιμένει να έχει απομείνει στην αρχή του μετώπου μου. Δικαιωματικά ωστόσο πρέπει πια να μοιραστεί τον τίτλο με το μπαλόνι της φωτογραφίας. 

Ο μεγάλος κόκκινος γάτος με την μεγάλη πράσινη ουρά. (Παραμύθι, ας πούμε)

[Να διαβαστεί με την φωνή του Λέμονι Σνίκετ]

Ο λύκος που ήθελε να φάει τα αστεράκια. (Παραμύθι)

Κι εδώ μιλάμε για ένα μεγάλο και πυκνό δάσος. Κι έναν λύκο. Αλλά δεν ήταν σαν τους άλλους. Ούτε το δάσος· ούτε κι ο λύκος... 

Θανάσης Παπακωνσταντίνου- Μ81

Πρέπει να έχω δυο τρία χρόνια να φτιάξω βίντεο που να μην σχετίζεται με σχολική ανάρτηση...

"La casa de papel"; Σιγά να μην είναι και το "la casa d' Irene "

  Όπως γίνεται συνήθως με ότι αποκτά πελώρια φήμη καθώς διαδίδεται στόμα με στόμα (το ονομάζω "σύνδρομο των καινούριων ρούχων του αυτοκράτορα"), η ισπανική σειρά " La casa de papel"  είναι προφανώς υπερεκτιμημένη.

Εισαγωγικομανία και υπερβάλλοντας ζήλος

   Συνήθως δε θίγω γλωσσικά ζητήματα στο ιστολόγιο,  κυρίως επειδή χειρίζομαι τη γλώσσα με την ρευστότητα και την ανεμελιά που μου επιτρέπει το γεγονός ότι είμαι φυσικός ομιλητής της και  την αντιμετωπίζω όχι ως ένα άγριο θηρίο που πρέπει να κλειδώσω στο κελί-γραμματική, αλλά ως ένα παιχνιδιάρικο σκανταλιάρικο πνεύμα που θέλει να παίξει κυνηγητό. Δηλαδή το... μη γνωστό, καθώς είναι δικής μου επινόησης,  δόγμα "μίλα κι άσε τους άλλους να μιλήσουν". Επίσης, σπανίως μπλογκάρω στις διακοπές, οι διακοπές είναι ιερές.

Μια μέρα δεν θα γράψει η Ιστορία

   "Μια μέρα θα το γράψει η Ιστορία" λέει η  διασκευή από τον Νίκο Γκάτσο στους στίχους  του παραδοσιακού τραγουδιού  "Ο Μακεδών" που από βενιζελική σκοπιά περιγράφει τα γεγονότα που έγιναν γνωστά ως Εθνικός Διχασμός.

Για την πρώτη εβδομάδα της Ρ.

Τέτοια ώρα ακριβώς πριν μια εβδομάδα, ήρθε στη ζωή μας η Ρ.
Το τραγούδι της το λέει ο πατέρας της εδώ και μήνες. Το βίντεο το ξεκίνησα κάτι μέρες πριν τη γνωρίσω. Αλλά το τελείωσα με εκείνη στην αγκαλιά μου.
Εδώ και μια βδομάδα την έχω στην αγκαλιά μου. Και για τα επόμενα πολλά-πολλά χρόνια ακόμη.

Άλλη μια μέρα που κόβει τον καιρό στα δυο

Ξανά

Για τα "Μαλαματένια Λόγια" (Μικρό δοκίμιο περί τέχνης)

Ή, έστω, αφορισμός...

Θεολογική ανάλυσις της "Συννεφούλας". Προς αποκατάστασιν της αληθείας.

    Πλανηθέντες ο Μακαριώτατος και τα σεβάσμια μέλη  της ΔΙΣ, έρριψαν άδικα βέλη εναντίον του αγαπητού εν Χριστώ αδελφού Διονυσίου του Σαββόπουλου και του  φέροντος τον τίτλο "Συννεφούλα" στιχουργήματός του.

Φτάνει που κλαίμε #not

Ένα βίντεο φτιαγμένο για την αγαπημένη μου Χ. Είναι ένα μικρό οδοιπορικό στα φοιτητικά μας χρόνια, σε όσα ζήσαμε κι όσα αγαπάμε.
Για τα 30 χρόνια που κλείνεις σήμερα. Για τα 12 χρόνια που έχω την τύχη να σε γνωρίζω. Για το μεγάλο ξεκίνημα που είσαι έτοιμη να κάνεις. Για όλες τις μέρες που θα μοιραστούμε από 'δω και πέρα. Σ' αγαπάω πάντα. Χρόνια πολλά, καρδιά μου!