Θανάσης Παπακωνσταντίνου- Μ81

Πρέπει να έχω δυο τρία χρόνια να φτιάξω βίντεο που να μην σχετίζεται με σχολική ανάρτηση...

"La casa de papel"; Σιγά να μην είναι και το "la casa d' Irene "

  Όπως γίνεται συνήθως με ότι αποκτά πελώρια φήμη καθώς διαδίδεται στόμα με στόμα (το ονομάζω "σύνδρομο των καινούριων ρούχων του αυτοκράτορα"), η ισπανική σειρά " La casa de papel"  είναι προφανώς υπερεκτιμημένη.

Εισαγωγικομανία και υπερβάλλοντας ζήλος

   Συνήθως δε θίγω γλωσσικά ζητήματα στο ιστολόγιο,  κυρίως επειδή χειρίζομαι τη γλώσσα με την ρευστότητα και την ανεμελιά που μου επιτρέπει το γεγονός ότι είμαι φυσικός ομιλητής της και  την αντιμετωπίζω όχι ως ένα άγριο θηρίο που πρέπει να κλειδώσω στο κελί-γραμματική, αλλά ως ένα παιχνιδιάρικο σκανταλιάρικο πνεύμα που θέλει να παίξει κυνηγητό. Δηλαδή το... μη γνωστό, καθώς είναι δικής μου επινόησης,  δόγμα "μίλα κι άσε τους άλλους να μιλήσουν". Επίσης, σπανίως μπλογκάρω στις διακοπές, οι διακοπές είναι ιερές.

Μια μέρα δεν θα γράψει η Ιστορία

   "Μια μέρα θα το γράψει η Ιστορία" λέει η  διασκευή από τον Νίκο Γκάτσο στους στίχους  του παραδοσιακού τραγουδιού  "Ο Μακεδών" που από βενιζελική σκοπιά περιγράφει τα γεγονότα που έγιναν γνωστά ως Εθνικός Διχασμός.

Για την πρώτη εβδομάδα της Ρ.

Τέτοια ώρα ακριβώς πριν μια εβδομάδα, ήρθε στη ζωή μας η Ρ.
Το τραγούδι της το λέει ο πατέρας της εδώ και μήνες. Το βίντεο το ξεκίνησα κάτι μέρες πριν τη γνωρίσω. Αλλά το τελείωσα με εκείνη στην αγκαλιά μου.
Εδώ και μια βδομάδα την έχω στην αγκαλιά μου. Και για τα επόμενα πολλά-πολλά χρόνια ακόμη.

Άλλη μια μέρα που κόβει τον καιρό στα δυο

Ξανά

Για τα "Μαλαματένια Λόγια" (Μικρό δοκίμιο περί τέχνης)

Ή, έστω, αφορισμός...

Θεολογική ανάλυσις της "Συννεφούλας". Προς αποκατάστασιν της αληθείας.

    Πλανηθέντες ο Μακαριώτατος και τα σεβάσμια μέλη  της ΔΙΣ, έρριψαν άδικα βέλη εναντίον του αγαπητού εν Χριστώ αδελφού Διονυσίου του Σαββόπουλου και του  φέροντος τον τίτλο "Συννεφούλα" στιχουργήματός του.

Φτάνει που κλαίμε #not

Ένα βίντεο φτιαγμένο για την αγαπημένη μου Χ. Είναι ένα μικρό οδοιπορικό στα φοιτητικά μας χρόνια, σε όσα ζήσαμε κι όσα αγαπάμε.
Για τα 30 χρόνια που κλείνεις σήμερα. Για τα 12 χρόνια που έχω την τύχη να σε γνωρίζω. Για το μεγάλο ξεκίνημα που είσαι έτοιμη να κάνεις. Για όλες τις μέρες που θα μοιραστούμε από 'δω και πέρα. Σ' αγαπάω πάντα. Χρόνια πολλά, καρδιά μου!

Η αληθινή αλήθεια γύρω απ΄ το Βόγιατζερ

Δείτε τι θα μας ανακοίνωνε η Χίλαρι Κλίντον για τους εξωγήινους αν εκλεγόταν... Αποκλειστικό!

Μια θάλασσα πλατιά για την Εύα

Για την Εύα, που κάθε της χαμόγελο φωτίζει την απεραντοσύνη. Για την Εύα, που κάθε της λέξη γεννάει καινούρια σύμπαντα. Για την Εύα, που κάθε της αγκαλιά κλείνει κι από ένα ουράνιο τόξο. Για την Εύα, που κάθε της βλέμμα γλυκαίνει τον αέρα. Για την Εύα, που κάθε βήμα της ανθίζει τη ίδια την Άνοιξη. Για την Εύα, που σήμερα κλείνει τα δύο της χρόνια. Για την Εύα μου.

Out of the fog (Track No3/No9)/ Όλα ξαναγυρίζουνε (Νάσος Τσώκος/ Σωκράτης Βενιζελέας)

  Σαν σήμερα, στις 2: 45 τα ξημερώματα πέθαναν, το 2003, ο φίλος μου ο Νάσος και, το 2007, ο  πατέρας μου.  Έφτιαξα αυτό το βίντεο στη μνήμη τους με βάση ένα μουσικό θέμα του Νάσου και ένα ποίημα το πατέρα μου. 

" Psikasm 1". To a theater near you

 Να πάτε να το δείτε...  Υπερπαραγωγή.

Για την Κ.: ένα τραγούδι κι ένα αντίο

Ξέρω πόσο πολύ σου άρεσε η Γλυκερία. Θυμάμαι ένα απόγευμα που την έδειχνε στην τηλεόραση και την βλέπαμε μαζί. "Αυτές είναι τραγουδίστριες!", είχες πει.
Δεν ξέρω γιατί αλλά το έβρισκα τόσο ασυνήθιστο να σου αρέσει η Γλυκερία. Δεν είχες δίσκους ή κασέτες της. Μόνο να, όποτε την έδειχνε στην τηλεόραση, στο λέγαμε και καθόσουν να τη δεις.

Πίνω πίνω (Αναστασία Μουτσάτσου)- Μια κατά τι λιγότερο υπαινικτική οπτικοποίηση

Το 1ο βραβείο υποκρισίας "Πες του, αγάπη μου, να πάει νανανανά" απονέμεται στους συντελεστές του παρακάτω τραγουδιού (Το είχα προαναγγείλει ότι θα το περιλάβω)

   Το 2ο βραβείο απονέμεται στον δημιουργό του παραπάνω βίντεο που αντί να βάλει μια τσόντα της προκοπής να γουστάρουμε, έβαλε ένα απόσπασμα από μια καμένη καναδική κωμική ταινία περιπλάνησης (road movie τις έλεγαν οι αρχαίοι) Ναι, σιγά μη σας βάλω και τσοντα. Κλέφτες θα γίνουν τα τσοντοσάιτ; (Τα χάλια της τα μαύρα έχει, προτείνετέ την  στον εχθρό σας).
Υ.Γ.: Αν με διαβάζανε πανω από πέντε -δεκα άτομα, θα σας έλεγα να πείτε στα σχόλιο ποιο τραγούδι θέλετε να τρολάρω. Αλλά δεν πειράζει, έτσι θα κάνω όποιο θέλω εγώ

"Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορα"

Παραλλαγές σ' ένα Παντούμ (Αυτό του Σεφέρη)

   Υπήρξε μια εποχή, από το Μάη του '95 μέχρι τον Γενάρη του '96 που δεν ξέρω πως και γιατί έκλανα μελωδίες και ο Φοίβος (όχι ο Δεληβοριάς, ο άλλος, ο ...ολιγογράφος) με μισούσε για τους ρυθμούς παραγωγής μου...

Meet Zebraman (Ιδιαίτερη φωτογραφία 6)

Τον Μπάτμαν, τον Σούπερμαν, τον Σπάιντερμαν άντε και τον Άκουαμαν τους ξέρετε.

Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου - Γιάννης Πουλόπουλος (Ρεαλιστικό)

Δεν είναι μεθυσμένη. Μόλις άκουσε το τραγούδι...

   Θυμάμαι παλιά άκουγα ένα τραγούδι που είχε το στίχο "τα χνώτα σου μυρίζουν τσιγάρο κι αλκοόλ" (ή κάπως έτσι)   κι ήμουνα "Γουάου, εμένα γιατί δεν μου συμβαίνουν τέτοια". Μετά, βέβαια, που το σκέφτηκα με το μέσα μυαλό αντιλήφθηκα το προφανές: Η ανάσα της βρωμάει. Λογική όμως η πρώτη αντίδραση, δεν νομίζετε; Ο λυρισμός (οκ, όχι γενικά, ο κατ΄επίφασιν*) άλλωστε  είναι η τέχνη της εξαπάτησης.  Κάπως έτσι και με το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου με τη φωνή του  Πουλόπουλου (τζακ πoτ μελούρας:  το' κανε διασκευή κι ο Κότσιρας- σόρρυ gia_des, φίλος ο Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια)"Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου": Το ακούς και λες "Τι τρυφερό!!!! Τι γλυκό!!! Τι όμορφο... ". Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Ρωτήστε και μένα που έχω πολλές εμπειρίες με μεθυσμένες γυναίκες στις πρώτες τους ασωτίες. (Δεν ξέρω τι σκέφτηκε το βρώμικο μυαλό σας. Ως τριτοδεσμίτης που ήμουν, μου ήταν  τόσο γνώριμο και φυσικό να έχω γυναίκες φίλες που απορώ που δεν έκανα χαλάουα). Ως εκ τούτου, αποφάσισα να κάνω μια ρεαλιστική οπτικοποίηση του τραγουδιού.

(Tip: Το μόνο χειρότερο από μια γυναίκα μεθυσμένη είναι δυο γυναίκες μεθυσμένες. Το μόνο χειρότερο από δυο μεθυσμένες  γυναίκες είναι δυο μεθυσμένες γυναίκες σε σπίτι με δυο πόρτες. Μέχρι να μαζέψεις τη μία από την μια πόρτα, σου φεύγει η άλλη από την άλλη.  Η μία μάλιστα την άλλη μέρα πήγε να ψηφίσει στις φοιτητικές εκλογές. Το πιο κουφό hangover ever)

Υ.Γ. : Το επόμενο που θα τρολάρω είναι αυτό. :P

Υ.Γ.:  Εννοείται ότι κι ένας άνδρας μεθυσμένος είναι χάλια θέαμα (όπως μου 'χουν πει, κιόλας)

* " [...]Ἀντισταθεῖτε[...]

σ᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε λυρισμὸ τὰ ὡραῖα λόγια,
στὰ γλυκερὰ τραγούδια μὲ τοὺς θρήνους, [...]"

( κι αναμφίβολα βεβάιως "ἀντισταθεῖτε σὲ μένα ἀκόμα ποὺ ἱστορῶ.")

Τα εσώρουχα του Αγίου Βαλεντίνου

 Μόνο καρδούλες και φιλάκια;  

Κι η σωτηρία της ψυχής; 
Ιδού, λοιπόν! Μια προσφορά του ιστολογίου για όσους/ες θέλουν να συνδυάσουν ερωτική διάθεση με θρησκευτική πίστη  ( Καλύτερα κι απ' τις παντόφλες του Παΐσιου)

Βοήθειά σας!

"Η άλωση της Κωνσταντινούπολης" beta - Μια ψηφιακή αφήγηση

  Ε! αφού πέρασα εδώ και ετούτο το βίντεο, ας περάσω και την beta εκδοχή του, για τους  ίδιους λόγους που ανέβασα και το πρώτο, να μη τα ξαναλέω... 
Σε ένα σεμινάριο  έπρεπε να κάνω μια ψηφιακή αφήγηση και δεν είχα χρόνο, οπότε έπιασα και έρραψα μαζί  δυο ήδη υπάρχοντα βίντεο για σχολικές γιορτές,εκανα επάνω τους σπικάζ, πρόσθεσα ένα απόσπασμα από το "skyfall"  της Adele και το αποτέλεσμα ήταν αυτό το βιντεο- μπουρούχα το οποίο στη σύντομη καριέρα του στην κυβερνοθάλασσα έχει γίνει, μαθαίνω, το αγαπημένο του Σπανουδάκη...

Παρεμπιπτόντως, αν χρησιμοποιούσα το "Θα ΄ρθεις σαν αστραπη ",  θα υπήρχε κάποιος που να μην καταλάβαινε ότι είναι τρολιά;)