Έφτασε στα χέρια μου ένας αρχαίος πάπυρος και με πολλή χαρά διαπίστωσα ότι περιείχε ένα χαμένο ως τώρα ποίημα του μεγάλου αρχαίου ποιητή Αρχίχολου του Παπάριου
"Κάποιος από τους Ροδίους χαίρεται την κασετίνα μου,
- φτηνιάρικο πράμα, την πήρα
από το Τζάμπο μ΄ ένα ευρώ-
που την παράτησα ποιος ξέρει πού.
Όμως εγώ χέστηκα. Δεν πάει στο διάολο...
Σιγά μην πάρω άλλη. Αφού θα την χάσω κι εκείνη …"
που την παράτησα ποιος ξέρει πού.
Όμως εγώ χέστηκα. Δεν πάει στο διάολο...
Σιγά μην πάρω άλλη. Αφού θα την χάσω κι εκείνη …"
![]() |
| Δεν ήταν αυτή... Αυτή είναι όντως αρχαία κασετίνα. |
Η ιστορία πίσω από αυτό το απαύγασμα της Λογοτεχνίας. Έψαχνα ακόμα μια φορά που είναι τα μαρκαδόρια μου για τον ασπροπίνακα και μου λέει η Δέσποινα να μου πάρει μια κασετίνα, που το είχε κάνει παλιότερα, την οποία όμως κάπου την είχα παρατήσει και την έχασα, μαζί με το περιεχόμενό της. Οπότε αυτόματα- ναι, έτσι γελάνε οι φιλόλογοι, τραβάτε κάνα ζόρι; - της απάντησα παραφράζοντας τον Αρχίλοχο : Τις των Ροδίων αγάλλεται την κασετίνα μου... Ε, είπα να μην αφήσω τον ανθρώπινο πολιτισμό χωρίς μια πλήρη διασκευή του εν λόγω αποσπάσματος. Ως μέγιστο τρολ που ήτονε ο μακαρίτης δεν νομίζω να είχε πρόβλημα,


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου