Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Ένας "Τούρκος" στη Βιέννη κι ένας Λουκάς στο Μαξίμου.

Την εκπαιδευτική διάσταση αυτής της ιστορίας, τη χρησιμοποίησα ως παράλληλο κείμενο για την "Ελένη" του Ευριπίδη στο εκπαιδευτικό μου ιστολόγιο. Αλλά δεν μπορεσα να μην παρατηρήσω και τον εξαιρετικά διδακτικό παραλληλισμό της με τα έργα και τις ημέρες της σημερινής, νοσήρης και αποκλίνουσας, πολιτικής κατάστασης εν Ελλάδι. Με τον Λουκά, το υπέρλαμπρο άστρο.
Το κείμενο, που αναδημοσιεύω αυτούσιο από το skaki. gr, μπορεί να αναγνωσθεί ως πολιτική παραβολή. Παρακαλώ, κατά την ανάγνωση δώστε έμφαση στις μπλε επιχρωματισμένες από μένα προτάσεις.
"Chess machine: O «ΤΟΥΡΚΟΣ»!
Άραγε πόσοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι το πρώτο «σκακιστικό κομπιούτερ» κατασκευάστηκε πριν από…δύο αιώνες? Κι όμως , ακούσατε καλά! Για την ακρίβεια, το καλοκαίρι του 1769 εμφανίστηκε στο βασιλικό παλάτι της Βιέννης , για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία , ένα «μηχάνημα» που έπαιζε σκάκι . Οι βασιλικοί κύκλοι της Ευρώπης , στους οποίους το σκάκι ήταν ευρύτατα διαδεδομένο , κοιτούσαν , αρχικά με δυσπιστία , έπειτα με έκπληξη και στη συνέχεια με ενθουσιασμό , το καταπληκτικό αυτό φαινόμενο.
Το «μηχάνημα» που άνηκε στον βαρόνο kempelen, ήταν ένα τεράστιο κουτί, στην πάνω πλευρά του οποίου υπήρχε μια φιγούρα ντυμένη με την παραδοσιακή τούρκικη στολή και φορούσε στο κεφάλι ένα τουρμπάνι .Μπροστά στη φιγούρα υπήρχε μια σκακιέρα , όπου παιζόταν οι κινήσεις . Με ένα πολύπλοκο μηχανισμό , ο «Τούρκος» (που μάλιστα κάπνιζε και πίπα!) εκτελούσε τις κινήσεις, απαντώντας στους αντιπάλους του. Δύο κουνήματα του κεφαλιού του σήμαινε «σαχ» και τρία «ματ». Κάθε δώδεκα κινήσεις ο εφευρέτης του, βαρόνος Κέμπελεν, κούρδιζε το «μηχάνημα» με ένα τεράστιο κλειδί!
Αγωνιστικός, ο «Τούρκος» φαινόταν αχτύπητος. Οι καλύτεροι παίχτες στην Αυλή του αυτοκράτορα της Αυστρίας , έχασαν από τον «Τούρκο» γρήγορα και εύκολα. Όλοι έμειναν κατάπληκτοι και η πρώτη τους αντίδραση ήταν να ανοίξουν το κουτί για να δουν αν κρύβεται μέσα κάποιος άνθρωπος . Με διαταγή του αυτοκράτορα το κουτί ανοίχτηκε και το μόνο που φάνηκε ήταν γρανάζια , τροχαλίες και καθρέφτες , που έδειχναν ότι πρόκειται για ένα πολύπλοκο μηχανισμό.
Ακίνδυνη απάτη. (Μεταγενέστερη ανακατασκευή του μηχανήματος απάτης "Τούρκος". Το "πραγματικό" κάηκε το 1854.
.
Ο βαρόνος Κέμπελεν κέρδισε την εύνοια του αυτοκράτορα και μέχρι το θάνατό του (1804) απολάμβανε τους καρπούς της εφεύρεσής του. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο με τον «Τούρκο» του και λάμβανε προασκήσεις από όλους τους αυτοκρατορικούς οίκους. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει με τον «Τούρκο» και όλοι παρακολουθούσαν το φαινόμενο με κατάπληξη.
Μετά το θάνατο του Κέμπελεν ο «Τούρκος» πέρασε στα χέρια κάποιου Maelzer, συνεχίζοντας να γνωρίζει παντού επιτυχίες. Υπάρχει καταγραμμένο, το ιστορικό της συνάντησής του με τον Ναπολέοντα, το 1809. Ο «Τούρκος» κέρδισε την παρτίδα εύκολα, αφού προηγουμένως πέρασε μια σκληρή δοκιμασία στα χέρια του πονηρού Γάλλου αυτοκράτορα, ο οποίος έπαιξε επίτηδες, τρεις φορές, αντικανονική κίνηση, «εκνευρίζοντας» τον αντίπαλό του και κάνοντάς τον –προς μεγάλη του ευχαρίστηση- να γκρεμίσει τα κομμάτια από την σκακιέρα! Ας πάρουμε μια γεύση από το κλίμα εκείνης της μονομαχίας :

Ναπολέων-«Τούρκος», 1809

1.ε4 ε5 2.Βζ3 Ιγ6 3.Αγ4 (το… «Ναπολεόντειο»!)3…Ιζ6 4.Ιε2 Αγ5 5.α3 δ6 6.0-0 Αη4 7.Βδ3 Ιθ5 8.θ3 Α:ε2 9.Β:ε2 Ιζ4 10.Βε1 Ιδ4 11.Αβ3 Ι:θ3+ 12.Ρθ2 Βθ4 και όπως καταλαβαίνετε, ο μεγάλος Ναπολέοντας δεν άργησε να εγκαταλείψει.
Το μυστικό πέπλο που κάλυπτε τον θρυλικό «Τούρκο» έπεσε λίγα χρόνια μετά, σε μια περιοδεία του στην Φιλαδέλφεια της Αμερικής. Το κτίριο όπου φιλοξενούνταν ο «Τούρκος» έπιασε φωτιά και μέσα από το μηχάνημα άρχισε να ακούγεται πνιχτός βήχας. Ξαφνικά, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκομένων, ένας άνθρωπος πετάχτηκε έξω από το κουτί και το έβαλε στα πόδια! Επρόκειτο για τον Johann Allgaier, συγγραφέα και πολύ ισχυρό σκακιστή της εποχής. Τότε όλοι κατάλαβαν ότι το εσωτερικό του κουτιού ήταν έτσι διαμορφωμένο, ώστε ακόμα κι όταν άνοιγαν οι πόρτες του ο άνθρωπος από μέσα δεν ήταν ορατός.
Η καριέρα του «Τούρκου απατεώνα» τελείωσε άδοξα. Το «μηχάνημα» μπήκε σε μουσείο , για να καταστραφεί τελικά από μια μεγάλη πυρκαγιά, το 1854.
Η σκακιστική ιστορία αποτελείται από αμέτρητες σελίδες . Μερικές όμως από αυτές μοιάζουν να περιέχουν, τόσο περίεργες ιστορίες… Σχεδόν απίστευτες.
"
Έτσι λοιπόν. Απάτη το θαυμαστό αυτόματο, ο φοβερός σκακιστής, που, μετάτην επιδερμική -στην κυριολεξία - επαλήθευση της "αλήθειας" του, λατρεύτηκε για 50 χρόνια σε όλο τον κόσμο, προσπορίζοντας μεγάλα ωφέλη σ' αυτούς που το χειρίζονταν... Οικονομικά και άλλα.
Επικίνδυνη απάτη!!! (Πότε θα "καεί"?)
Δεν ξέρω αν φαίνεται ο παραλληλισμός με τον δικό μας το "Λουκά, το μάστορα", που πλασαρίστκε από το σύνολο του πολιτικού κόσμου ( με τη φωτεινή εξαίρεση της Αριστεράς, εννοείται) και πατροναρίστηκε από τα Μέσα Μαζικής Αποκοίμισης ως ο σούπερ ντούπερ γουάου Μεσσίας, λυτρωτής και απελευθερωτής, ως η ύστατη ελπίδα, ως το τελικό σύνορο, για να μας γλυτώσε από τις Χάρυβδες και τις Σκυλες κάθε λογής.
Υπενθυμίζεται ότι η μη εκλεγμένη κυβέρνηση του εν λόγω υπέρλαμπρου άστρου σχηματίστηκε για να κάνει εκλογές σε εύλογο και σύντομο χρονικό διάστημα. Κάτι το οποίο τεχνηέντως έχει αποσιωπηθεί, αντίθετα υπό την ηγεσία του κατεδαφίζεται συστηματικά και με χειρουργικά ακρίβεια κάθε έννοια κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης και δημιουργούνται τετελεσμένα , από μια κυβέρνηση η οποία, πέρα από το μη εκλεγμένο της από τον ελληνικό λαό,  στρίζεται από μια βουλή η οποία δεν είναι πλεόν στο ελάχιστο αντιπροσωπευτική των επιθυμιών του και, παρά ταύτα και τις αρχικές αιτίες του σχηματισμού της, εκμαιεύει την διατήρηση της τουλάχιστον ώς το καλοκαίρι, ενώ παπαγαλάκια-ρέκτες, όπως η Διαμαντοπούλου, προπαγανδίζουν την δημιουργία μιας κυβέρνησης τεχχνοκρατών, μιας κυβέρνησης των "αρίστων" (Ολιγαρχική εννοείται και όχι τιμοκρατική. Σε καμιά περίπτωση δε, δημοκρατική!) .
Ο άνθρωπος πίσω από τον "Τούρκο" βρέθηκε. Αυτοί πίσω από τον Λουκά?
Υπενθυμίζεται ότι δεν έχει πάψει να επαφίεται η τήρηση και η υπεράσπιση του υπάρχοντος (δημοκρατικού και φιλελεύθερου ακόμα) Συντάγματος στον πατριωτισμό των Ελλήνων...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου