Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

"Ομορφιά" - Ένα τραγουδάκι από το αναρρωτήριο...

Πρόκεται περί ιστορικής ηχογράφησης για αυτό και να μου συγχωρήσετε τις κακοφωνίες... Είναι ηχογραφημένη στο αναρρωτήριο του 295 ΤΕ  στην Κω, ενώ έχουμε κατεβάσει μερικά  νέρά που καίνε... Οι στίχοι είναι του Θωμά και είναι ο λόγος που γίναμε λίγο παραπάνω φίλοι, καθώς ήξερα τη σημασία των λέξεων "βορά" και "ξουθιά" που χρησιμοποιεί... Το τραγούδι το έγραψα εκεί που καθόμαστε και πίναμε κι έχει την έγκριση του στιχουργου του... Για την ακρίβεια, είναι το μοναδικό από τα τραγούδια που έγραψα σε στίχους του Θωμά κι έχει ακούσει ο Θωμάς, εφόσον μετα΄από κάμποσο πήραμε μετάθεση και έχασα τα ίχνη του...
video

Ομορφιά 
 Σαν του ανέμου την ορμή
είναι όμορφη και βασανιστική.
Προσοχή! Δαγκώνει...
Σαν την θάλασσα διπρόσωπη
απόκοσμη και ονειρική.
Σαν ξουθιά μ' έχει στοιχειώσει.
Την ζωή μου έχει αμαυρώσει,
Δύναμη διπλή η μορφή της έχει,
μια μ' ανασταίνει και μια με καταστρέφει.

Και δεν ξέρω πόσο θα αντέξω
Προτόυ τελείως καταρρεύσω.

Έγινε η καρδιά μου θύμα  στης αγάπης τη βορά.
Ας ήτανε αναστρεπτή των πραγμάτων η φορά.
Στου χρόνου ας στεκόμουνα κάποιο κενό.
Απ' τον πόνο να ξεφύγω, ηρεμία να βρω.

Έκανα τον πόνο μου ομορφιά
να χαθεί
να ξεχαστεί
το δρόμο για με να μη βρει πια.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Δεν είσαι εδώ- Ένα τραγουδάκι

  Την εποχή που είχα πάει φαντάρος ήταν της μόδας ένα τραγούδι του Βαρδέικου - πατέρα και γιού- με τίτλο "Τηλεκάρτα", το οποίο είχε εκληφθεί εσφαλμένα ως ερωτικό τραγούδι, διάλογος  μεταξύ ζευγαριού που το αγόρι είναι φαντάρος... Μια και ήμουν φαντάρος σκέφτηκα να γράψω κι εγώ ένα, πώς θα ήταν δηλαδή το τραγούδι άμα το έγραφα εγώ... Στην πορεία επειδή δεν μου βγαίναν οι στίχοι απαλοίφθηκε κάθε αναφορά στην τηλεκάρτα... And the rest is history.. H'  μάλλον αυτό το τραγούδι στο οποίο ακόμα μια φορά υπερεκτίμησα όχι τόσο τις φωνητικές, όσο τις εκτελεστικές μου ικανότητες,. Αλλά γιατί ρε γαμώτο; Αφού στο κεφάλι μου ακούγονται όλα μια χαρά... Μάλλον φταίει που για κάποιο λόγο που δεν έχω καταλάβει ,όταν αρχίζω να τραγουδάω, αυτόματα χρησιμοποιώ "ψεύτικες". Και μετά δεν μου φτάνει η κλίμακα...

H'
Κάποια στιγμή, όταν ήμουν φαντάρος άρχισα να πειραματίζομαι με την φόρμα  των τραγουδιών που έγραφα και προσπάθησα να γράψω ένα τραγούδι ψιλοαφηγηματικό, που θα βασιζόταν σε μια φράση η οποία θα λειτουργούσε ως λάιτ μότιβ...

Η΄
Πρόκεται για για μια απόπειρα που έκανα όταν ήμουν φαντάρος να γράψω ένα τραγούδι χρησιμοποιώντας μόνο δυο συγχορδίες (η Ντο Ματζόρε είναι μεταβατική) προσπαθώντας να χρησιμοποιήσω διαφορετικές μελωδίες.

Η'
Μου είχαν έρθει στο νου δυο μελώδίες και δεν ήξερα τι να τις κάνω. Έτσι αποφάσισα να τις χρησιμοποιήσω σε ένα τραγούδι, Η μία, η πιο πολύπλοκη, είναι αυτή που χρησιμοποιείται σαν πρόλογος και επίλογος. Την άλλη, την πιο ρυθμική τη χρησιμοποίησα ως ρίφ πάνω στο οποίο θα απήγγειλα, υποτίθεται τα λόγια...

Η
Τίποτα από τα παραπάνω

video

Δεν είσαι εδώ.

Σ' ένα παιχνίδι, ίδιο πάντα, με τις λέξεις τρελό,
κάθε λεπτό σε παίζω και σε χάνω.
Κι αν σ' αγαπάω πόσο δεν μπορώ να σου πω.
Όσο κι αν πω , θα σ' αγαπάω παραπάνω.

Δεν είσαι εδώ.
Σ'  όνειρα άγρια, λάγνα, πεινασμένα βουτώ.
Σ' αγγίζω, σε κρατάω, σ' αγκαλιάζω.
Απο μια ανάγκη απεγνωσμένη το κορμο σου ζητώ,
ξάφνου ξυπνάω, δεν είσαι εδώ, μόνος βουλιάζω.

Ρωτάω το χρόνο "Πες μου, γιατί κυλάς τοσο αργά".
Μου απαντάει με δευτερόλεπτα σακατεμένα.
Μες το κεφάλι μου οι σκέψεις μεθυσμένα πουλια.
Σένα ζητούν και οδηγούν ίσια σε σένα.

Δεν εισαι εδώ.

Δεν είσαι εδώ, δεν είσαι εδώ, μικρή,
και γω μακριά σου μοιάζω σπίτι στοιχειωμένο.
Δεν αναπνέω δεν υπάρχω, είμαι εικόνα θολή.
Να μ' αναστήσει η αναπνοή σου περιμένω.

Δεν είσαι εδώ....