Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Οι μέρες. (Ένα σπαραξικάρδιο, πεισιθανάτιο ασματίδιον)

Λίγο πριν να πάω φαντάρος, εξ ού και η κατάθλιψη.... Χωρίς άλλα σχόλια (καθότι δεν θυμάμαι και κάτι άλλο γι' αυτό... )



ΟΙ ΜΕΡΕΣ

Μάνη, Ιανουάριος 1997
Οι μέρες χάθηκαν με χαιρετάνε ,
οι μέρες που λιώσανε μες τη σιωπή.
Δίπλα μου στέκονται κι όλο ρωτάνε,
χωρίς απάντηση να πάρουν, “γιατί;”.

Μη με ρωτάτε, δεν ξέρω ν’ απαντήσω .
Έτσι κι αλλιώς, ψέματα θα πω.
Μη με ρωτάτε, πώς να σας εξηγήσω
όσα καλά- καλά δεν ξέρω μήτε ‘γω.

Οι μέρες που έχασα με προσπερνάνε.
Βαρέθηκαν  να 'ναι μες τη σιωπή.
Δεν πήραν απάντηση κι έφυγαν, πάνε
να βρούνε κάποιον που ‘χει ψυχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου